ساعت ٥:٢٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢٩  کلمات کلیدی: گل آرایی ژاپنی


گل آرایی ژاپنی در سال 1390 میلادی در زمان مورد ماچی آغاز شد،ابتدا این نوع گل آرایی به قصد مراسم مذهبی انجام می شد. به طوری که دسته های گل یا گلبرگها را برروی آب می ریختند و بعد، آن را در معابد به بودا هدیه می کردند.این گل آرایی ابتدا از هند به چین و از چین به ژاپن انتقال یافت و در ژاپن به اوج شهرتی رسید که هنوز ادامه دارد به شکلی که در حال حاضرتنها دریکی از مدارس معروف ژاپن هزار مربی مشغول تعلیم این هنر به هنرجویان می باشند و مدارس متعدد دیگری به منظورآموزش این فن درژاپن و دیگر نقاط جهام وجود دارد.گل آرایی یکی از هنرهای سنتی مردم ژاپن است و در حدود 70% از زنان ژاپنی با این هنرآشنا هستند.و در تمام فصول سال، نمایشگاه های بسیاری در مکانهای مختلف ژاپن ( مانند سالن هتلهای بزرگ و فروشگاه ها ) برپا می شود که مردم با شوق بسیاربه تماشای آن می روند.
 درژاپن هدف از مطالعه و پرداختن به هنر،بیداری و روشنایی دل است،نه صرفاً هنر برای هنر. آنها معتقدند که اگر هنر،فاقد بعد معنوی باشد،زحمت فراگیری را نباید به خود هموار ساخت.
 در تاریخ فرهنگ مردم ژاپن، هنر ودین رابطه ای تنگاتنگ دارند از این دیدگاه،گل آرایی، صرفاً امری تزئینی تلقی نمی شود بلکه بیان ابعادی بسیار عمیق و پیچیده درون آدمی است.گل آرایی باید شکوه طبیعت را تداعی کند.درگل آرایی ژاپنی ترکیب مثلث نقش بسزایی دارد. بنابر اصل مثلث، کل گیتی به سه بخش تقسیم می شود: آسمان ، زمین و جهان آدمیان.
 اصل مثلث که اساس گل آرایی است،ریشه در آیین بودا دارد،که اصلی معنوی بشمار می رود.
 اندیشه عدد سه در آیین بودا از هند به چین و ازآنجا به ژاپن راه یافت. و آغاز این سه گانگی، نقطه عزیمت شاخه های گوناگون هنرقرار گرفت در اصل مثلث انسان هم خود و هم غیررا می آراید، زیرا دل گل و دل عالم و آدم یکی است، انسان در زندگیش با گیاه و نیز با کل عالم ، پیوند ذاتی دارد، هم راه به جهان دارد هم راه به خاک. در چرخه این مثلث، جای انسان،بین آسمان و زمین است.شاگرد راستین این هنر نه تنها از جهان روبرنمی گرداند،بلکه با دیدی بهتربه جهان می نگرد و سرنوشت خود را با روی باز می پذیرد، به آنچه در اختیار اوست رضایت می دهد و به انکارجهان نمی پردازد.
 در آیین نامه گل آرایی ژاپنی چنین آمده است:
 - در مجلس درس خاموش و نیک رفتار باش ـ فروتن باش و مپندار که بیش از دیگران می دانی که این بس شایسته است و به خود نیز غره مباش.
 ـ نادان است کسی که می پندارد استاد گل آرایی است اما از ظرافت هنری و حس انسانی بویی نبرده است.
 ـ چیره دستی و ظرافت از آن کسی است که با ذوقی خاص خانه را گل آرایی کند، حتی اگر شیوه گل آراییش چندان استادانه نباشد.
 ـ شرط ادب آنست که با گل رفتاری نرم و مهربان داشته باشیم.
 ـ بیش از ذات گل از او چیزی نطلبیم.
 بنا بر یک سنت قدیمی استاد گل آرایی باید نه خصلت داشته باشد تا به جان(تعلیم راستین) راه یابد و این حاصل نمی شود مگراین که به روح آن تعلیم دست یابد.
 1ـ گل آرایی ، میان بالا و پست،پیوندی معنوی پدید می آورد.
 2ـ هیچ را در دل داشته باش که خود همه چیز است.
 3ـ فارغ از تمامی غمها بودن.
 4ـ با گیاهان و ذات طبیعی پیوند داشتن.
 5ـ تمام آدمیان را دوست بدار و حرمت ایشان را نگهدار.
 6ـ خانه را از نظم و حرمت سرشار کن.
 7ـ روح راستین،زندگی را باروح می سازد، گل آرایی را با احساس دینی در آمیز.
 8 ـ هماهنگی جسم و جان.
 9ـ عدم پیروی از نفس و رهایی از بدیها و حفظ خویشتنداری.


 
 
ساعت ۱:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱٤  کلمات کلیدی: نکات مهم درباره سفره و میز ناهار خوری

صبحانه، ناهار، شام. بیشتر ما روزی سه وعده غذا می‏خوریم و در هر وعده به ارزش غذایی که می‌خوریم و روش پخت غذاهایمان توجه داریم اما نکته دیگری که معمولا از آن غفلت می‌کنیم، اهمیت سفره و سطحی است که روی آن غذا می خوریم؛ در حالی که این موضوع به‌طور مستقیم با سلامت ما ارتباط دارد.
در گذشته بیشتر از سفره‏های حصیری و پارچه‏ای استفاده می‏شد اما این روزها بیشتر از سفره‎های پلاستیکی استفاه می‏شود. استفاده از این سفره‏ها به دلیل اینکه راحت‏‎تر تمیز می‏شوند و رطوبت و چربی غذا را به سطوح زیرین انتقال نمی‏دهند و همچنین تنوع بیشتری در طرح و رنگ دارند، رایج‏تر است.


در مورد سفره لازم است به این نکات بهداشتی توجه کنید:
1) بهتر است اندازه سفره‏ غذا با تعداد نفرات و تعداد افراد خانواده تناسب داشته باشد تا شستن، پهن کردن و جمع کردن آن راحت‏تر باشد.


2) سفره‏هایی انتخاب کنید که پشت ورویشان معلوم است تا راحت بتوانید همیشه از سطح رویی سفره استفاده کنید. سفره‏های پشت کرک‏دار گرد و خاک و آلودگی بیشتری به خودشان می‏گیرند.


3) سفره‏هایی که سطح صاف دارند نسبت به سفره‏هایی که طرح‏های برجسته دارند بهتر و راحت‏تر تمیز می‏شوند.


4) هنگام چیدن ظروف یا توزیع غذا، روی سفره راه نروید.


5) تکه‏های غذا مانند استخوان‏های خورش، هسته آلو و.. را در سفره نیندازید برای این کار از ظرف مخصوصی که برای این کار در سفره قرار می‏دهید، استفاده کنید.


6) باقی ماندن ذرات ریز غذا در سفره‏ موجب رشد میکروب‏ها و آلودگی‏ها می‏شود. بعد از غذا خوردن سفره را با یک دستمال نخی نم‌دار و سپس با یک دستمال خشک تمیز کنید و بعد از از بین رفتن رطوبت آن را تا کنید.


7) در صورت ریختن غذا در سفره حتما آن را به طور کامل با آب گرم و مایع شوینده بشویید و ریز نور خورشید قرار دهید.


8) هنگام جمع کردن سفره، ابتدا دو سر سفره را روی هم قرار دهید و سپس آن را به دفعات لازم تا کنید با این کار قسمت زیر سفره که روی زمین بوده‏است با سطح داخلی آن که محل قرار دادن غذاست، تماس پیدا نمی‏کند.


9) باقی‌مانده نان را از سفره بردارید. ماندن نان در سفره موجب کپک زدن نان می‏شود. نان را در پارچه‏ای نخی بپیچید سپس در کیسه پلاستیکی قرار داده و در یخچال نگهداری کنید.


10) هر دو هفته یکبار سفره غذاخورس را با آب گرم و مایع شوینده بشویید و زیر نور شفابخش خورشید قرار دهید تا خشک شود.
وقتی سفره روی زمین پهن می‏شود، هنگام نشستن و برخاستن از روی زمین فشار زیادی به استخوان‏ها و مفاصل زانو و کمر وارد می‏شود. به همین دلیل خیلی‏ها به ویژه افراد مسن ترجیح می‏دهند در حالت نشسته و پشت میز غذا بخورند اما در مورد میز غذاخوری هم باید نکاتی مورد توجه قرار بگیرد. نکته‌های زیر را بخوانید.

1) از میز برای قرار دادن اشیا و لوازم هم استفاده می‏شود. گاهی ممکن است جاکلیدی، کیف پول و پلاستیک میوه را که همگی حاوی آلودگی‏های زیادی هستند، روی میز بگذارید. گاهی هم ممکن است هنگام آشپزی از میز استفاده کنید و سطح میز با مواد خام مانند تخم‏مرغ، گوشت، مرغ و ماهی یا گل و لای سبزی آلوده شود. بنابراین اگر روی میز غذا می‏خورید باز هم بهتر است هنگام غذا خوردن روی میز سفره بیندازید. بهتر است از یک سفره یا رومیزی پارچه‏ای که به راحتی بتوانید آن را با آب گرم و مواد شوینده بشویید، استفاده کنید.


2) بعد از صرف غذا سفره را در سینک ظرف‌شویی بتکانید و هر چند وقت یک‌بار آن را با آب گرم و صابون بشویید و بگذارید زیر نور خورشید خشک شود.


3) بهتر است سطح روی میز غذاخوری شیشه‏ای باشد. تمیز کردن میزهای چوبی یا ترکیب شیشه و چوب مشکل است. چوب را نمی‏شود با محلول‏های شوینده آمونیاکی، سرکه یا محلول‏های شیشه پاک‏کن تمیز کرد.


4) بهتر است میز کنار پنجره یا زیر لامپ باشد تا آلودگی‏ها و کثیفی‏ها زود دیده و برطرف شوند.


5) در صورت وجود ترک رویه میز را تعویض کنید. ترک‏ها محل مناسبی برای رشد میکروب‏ها هستند و در یک ترک بسیار باریک تعداد بسیار زیادی میکروب جای می‏گیرد.


6) سطح میز را حداقل دو بار در هفته تمیز کنید. برای این کار از دستمال نخی تمیز و آب گرم و مایع شوینده استفاده کنید. علاوه بر سطح رویی لبه‏های میز را هم تمیز کنید. در صورتی که سطح میز خیلی آلوده است یک فنجان آب گرم، یک فنجان الکل و یک قاشق غذاخوری سرکه را با هم مخلوط کرده و روی میز اسپری کنید. بعد با دستمال تمیز آن را خشک کنید. در صورت لزوم برای از بین بردن لکه‏ها از فرچه استفاده کنید. سپس روی میز را با دستمال تمیز نم دار پاک کنید و اجازه دهید تا خشک شود.


پشت میز غذا بخوریم یا روی زمین؟
معمولا جوانان و آنهایی که در ناحیه زانو، درد یا مشکلی ندارند می‌توانند هنگام غذا خوردن یا نشستن در منزل به صورت دوزانو یا چهارزانو بنشینند اما افرادی که در ناحیه زانو یا مفصل ران یا ستون فقرات‌شان مشکلی دارند و افراد بالای 50 سال که علایم آرتروز یا ساییدگی در مفاصل‌شان شروع شده، هنگام نشستن باید مسایلی را رعایت کنند تا ناراحتی‌شان تشدید نشود. توصیه ما به این افراد این است که اگر برایشان امکان دارد در منزل پشت میز و روی صندلی بنشینند. هنگامی که فرد روی زمین می‌نشیند و غذا می‌خورد، مجبور می‌شود زانوهایش را خم کند یا ستون فقرات‌اش را هنگام غذا خوردن به سمت جلو خم کند که این حالت، قوز ایجاد کرده و در نتیجه فشار بیشتری بر زانو وارد می‌شود اما زمانی که فرد روی صندلی می‌نشیند، میزان فشار، به خصوص روی مفصل زانو کمتر می‌شود.
مطلب دیگر اینکه وقتی فرد از روی صندلی بلند می‌شود، فشار کمتری بر زانوهایش وارد می‌کند تا زمانی که می‌خواهد از روی زمین بلند شود. هنگامی که فرد روی صندلی می‌نشیند باید به این نکته توجه داشته باشد که ارتفاع صندلی باید در حدی باشد که کف پای فرد کاملا روی زمین قرار بگیرد و زاویه ران‌ها و تنه روی 90 درجه باشد، یعنی این زاویه نباید خیلی باز باشد و حالت منفرجه داشته باشد. مثل حالتی که صندلی بلند باشد و فرد مجبور باشد که پاهایش را به حالت مستقیم روی زمین نگه دارد و زاویه بین ران و تنه از حالت قائم خارج شود.
نکته بعدی این است که قسمت پشتی صندلی باید کمی به سمت عقب متمایل باشد تا فرد بتواند روی آن راحت باشد. به افرادی هم که دچار ساییدگی و آرتروز مفصل زانو شده‌اند توصیه می‌کنم در صورت امکان از میز استفاده کنند تا به زانوهایشان فشار کمتری وارد شده و مشکلی برایشان ایجاد نشود.
گروهی از افراد نیز به ‌دلیل مشغله کاری یا نبود فضای کافی مجبورند به‌صورت ایستاده غذا بخورند که این حالت از نظر ارتوپدی مشکلی ندارد اما از لحاظ مشکلات گوارشی یا روانی باید با متخصصان امر مورد بحث قرار گیرد.


 
 
ساعت ٩:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٩/٢  کلمات کلیدی: 11 نکته درباره پوشش دیوارها

در اتاق نشیمن بهتر است از پوشش‌های دیواری با الیاف طبیعی و پارچه‌ای استفاده کنید تا یک حس دوستانه و صمیمی به اطراف و اطرافیان‌تان منتقل شود.
در اتاق پذیرایی ترجیحا از پوشش‌هایی استفاده کنید که در آن از براده‌های چوب، خرده‌های فلز و موادی مثل پی‌وی‌سی به کار رفته باشد. چنین پوششی در ضمن رسمی بودن، مقاومتش نسبت به سایر پوشش‌ها بیشتر است.
در تعیین پوشش اتاق بچه‌ها می‌توانید از طرح‌های متنوع عروسکی و رنگ‌های شاد و درخشان کمک بگیرید.
با استفاده از طرح‌های عمودی و با فاصله، می‌توانید دیوارها را بلندتر جلوه داده و این حس را القا کنید که انگار سقف در فاصله‌ای مرتفع‌تر از ارتفاع واقعی‌اش قرار گرفته است.
با استفاده از طرح‌های افقی، می‌توانید خانه را وسیع‌تر و پهن‌تر از آنچه هست، نشان ‌داده و در عین حال، سقف را به کف نزدیک‌تر نشان دهید.

با استفاده از طرح‌های شلوغ و گُل‌دار، می‌توانید فضا را کوچک‌تر نشان دهید.
با استفاده از طرح‌های قطری و زیگزاگ، می‌توانید محیط را زنده‌ و پویا جلوه ‌دهید. چنین طرح‌هایی به عنوان طرح‌های انرژی‌زا شناخته می‌شوند.
یادتان باشد که اگر الگوی پوشش دیواری‌تان خیلی نزدیک به هم و مرتب در خطوط افقی و عمودی قرار داشته باشد، پوشش دیوارتان بر جلوه محیط غلبه خواهد کرد، به نحوی که مبلمان و وسایل داخل اتاق کمتر دیده می‌شوند.
یادتان باشد که هماهنگی بین بافت پوشش دیواری و دیگر زیر مجموعه‌های مبلمان بسیار مهم بوده و بهتر است که این اقلام را در یک طیف رنگی و یا مکمل یکدیگر انتخاب کنید.
بهتر است قبل از انتخاب پوشش دیواری، از تاثیر رنگ‌ها بر محیط و موارد استفاده‌شان در مکان‌های مختلف آگاهی داشته ‌باشید. رنگ‌ها حتی اگر با الیافی طبیعی و در قالب پوشش دیوار هم باشند تاثیر زیادی بر محیط می‌گذارند. باید توجه کنید که طرح و رنگ باید با روحیه اعضای خانواده متناسب باشد چون هر کدام از آنها حس متفاوتی را به محیط القا ‌می‌کنند.
از رنگ‌های درخشان بهتر است که در اتاق کودکان استفاده کنید. این رنگ‌ها موجب ایجاد انرژی و هیجان در کودکان می‌شود. به‌طور معمول رنگ‌های درخشنده با رنگ سفید رقیق می‌شوند


 
 
ساعت ٧:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٩/۱  کلمات کلیدی: دکوراسیون یک اتاق کوچک

1 - می‌توانید سوئیت خود را به صورت یک اتاق یکپارچه حفظ کنید.
2-می‌توانید باتوجه به کاربردهای مختلفی که از فضای مورد نظر دارید، آن را به 2قسمت تقسیم کنید(خواب و کار).این کار را به وسیله پرده، پارتیشن یا اسباب و اثاثیه مناسب (مثلا یک کتابخانه ظریف و زیبا)انجام دهید.
حال باید تصمیم بگیرید چگونه محیطی زیبا و دلپذیر به‎وجود آورید، و اینکه چه دکوراسیون و چه سبکی را انتخاب و اجرا کنید.
بهتر است رنگ مبلمان و دیوار را محدود کنید و از رنگ‌آمیزی شلوغ بپرهیزید، زیرا محیط شما کوچک است و اگر از رنگ‌های مختلف استفاده کنید، بسیار کوچکتر و شلوغ جلوه می‌کند.
باید از حداقل مبلمان استفاده کنید ولی درضمن همه امکانات را فراهم آورید؛ بهترین ایده استفاده از مبلمان چند منظوره است.مثلا بهتر است از یک مبل تخت‌خواب‌شو استفاده کنید تا بعد از تماشای تلوزیون، به هنگام خواب و استراحت با یک چشم بهم زدن تبدیل به تخت شود.
حتما آینه زیبایی به دیوار نصب کنید تا وسعت و عمق اتاق شما بیشتر شود. آباژور و گلدان گل را نیز به گوشه‌ای از اتاق اضافه کنید.
برای اتاق‌های بسیار کوچک، بهتر است از خانواده رنگ‌های سرد مثل آبی و سبز روشن بهره گیرید.
تا حد امکان از فضاهای دیواری به جای زمینی استفاده کنید؛ مثلا به جای اینکه یک کتابخانه قدی بگذارید، قفسه کتابی که به دیوار نصب می‌شود و پایه ندارد را انتخاب کنید. با این کار می‏توانید از فضای زیر کتابخانه به عنوان محلی برای گذاشتن تلویزیون، مبل و... استفاده کنید.
حتما از طرح‌های ساده برای مبل، پرده و روتختی استفاده کنید و از انتخاب الگوهای متعدد و رنگ‌آمیزی تند بپرهیزید.
اتاق‌های ساده با دیوارهای منظم، معروف به اتاق‌های جعبه‌ای هستند.‌ دراین‌گونه اتاق‌ها باید یک مرکز توجه به وجود آورید؛ بهتر است یک دیوار را به رنگی متفاوت نسبت به سه دیوار دیگر رنگ‌آمیزی کنید و تابلو یا وسیله تزیینی یا آینه‌ای با قاب زیبا به این دیوار بیاویزید، یک مبل یا صندلی قدیمی که دارای طرحی خاص و زیباست درگوشه‌ای از اتاق بگذارید و به این ترتیب نقطه توجه را فراهم کنید.
برای سوئیت‌هایی که دارای سقف کوتاه هستند، حتی‌الامکان از نصب لوستر و چراغ‌های آویز خودداری کنید، زیرا اینگونه چراغ‌ها سقف را کوتاهتر نشان می‌دهند. اگر دیوار عریض و سقف کوتاه باشد، می توانید برای بلند به نظر رسیدن سقف، از طرحهای عمودی یا تابلوهای بلند و باریک در کنار هم بهره کیرید تا فضای اتاق متعادل گردد.
حتما سقف را به رنگ روشن مانند سفید یا شیری رنگ‌آمیزی کنید؛ دیوارها باید یک یا دو پرده از سقف تیره‌تر شوند.
بهتر است سوئیت خود را طوری طراحی کنید که توجه بیننده به سمت کف اتاق کشیده شود، مثلا با گذاشتن کوسن‌های تزئینی روی زمین یا مخده و یک قالی زیبا، نقطه توجه بیشتر متمایل به کف اتاق می‌شود تا به سمت سقف. اتاق تاریک به اتاق‌هایی اطلاق می‌شود که شما درطول روز اگر بیرون نروید متوجه نمی‌شوید چه زمانی از روز است، این اتاق‌ها به اصطلاح نورگیر نیستند.بهترین راه حل انتخاب رنگ‌های روشن برای دیوارهای این نوع اتاق‌ها است.پرده ساده و روشنی انتخاب کنید و توجه داشته باشید که به جای کرکره یا شید که اتاق را تاریک می‌کند حتما از پرده‌های پارچه‌ای نازک بهره گیرید.